باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلامبه اشک چشم تر کنم گوشه ای از رواق رادوباره شکر می کنم نبودن فراق راچنان زبانه می کشد محبت تو از دلمنمی شود نهان کنم آتش اشتیاق رابه تیره روزی دلم نگاه توست چاره ایمگیر از خرابه ی دل من این چراغ رامنم که دل نمی کنم از این حریم تا ابدنخواه از گدای خود تحمل فراق راوطن برای من فقط، حریم باصفای توستخدا نگیرد از دلم محبت عراق را(کربلای معلی- پاییز ۱۴۰۱)

باسمه تعالی شانهو بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلامغریب و خسته و تنها، صَدیق می خواهمدلم گرفته، انیس و رفیق می خواهماسیر ظلمت و درمانده از فراق شدمدر این دوراهی هجران، طریق می خواهمدر این تلاطم دریا، میان این امواجبه اضطرار، دعای غریق می خواهمتو خواستی که بخوانم دعای بر فرجتو من که نان شبم را دریغ، می خواهم!برای از تو سرودن میان همهمه هادر این زمانه زبان بلیغ می خواهمدلم به گفته ی مولا* خوش است از این رواخ ُالشقیق و انیس ُ الرفیق می خواهم*امام رضا علیه السلام:...الامام الانیس الرفیق و الاخ الشقیق...(نجف الاشرف- پاییز ۱۴۰۱)

باسمه تعالی شانهو بذکر ولیه صاحب الزمان روحی له الفداهذکر تعجیل فرج ورد زبان است هنوزشیعه در غیبت تو دل نگران است هنوزنه فقط شیعه که عالم شده بی تاب بیامنتظر بر سر راه تو زمان است هنوز«بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند»باغ بی حاصل ما شکل خزان است هنوزپدرم پیر شد و مادرم از پا افتاددخترم چشم به راه تو جوان است هنوزترسم از راه بیایی و نباشم آقادرگذر وقت من و عمر گران است هنوزصبح جمعه دل ما می تپد از شوق ظهورعصر جمعه دل یاران نگران است هنوزتا نیایی دم دروازه ی ساعات مدامچشم زینب به نوک نی نگران است هنوزمی زند بر سر و بر سینه دمادم آنجاقامت عمه ی تان همچو کمان است هنوزعقب قافله یک دخترک بی یاوردر پی راس پدر ناله کنان است هنوززودبرگرد که مادر وسط کوچه ی غمروضه خوان منتظرت وقت اذان است هنوز